la dua labirinto
Maŝintradukaĵo de la originalo, ankoraŭ ne reviziita de la aŭtoro.
Originalo en la hispana
Kaŝita en la ĝardeno, mi rigardas vin silente,kaj aŭskultas vian dolĉan voĉon plani mian morton.Li estas apud vi... kison mi atestas.Kiel malĝoja estas mia vivo! Kiel nigra mia sorto!
Via voĉo ŝajnas al mi la murmuro de la vento,ĝiaj dolĉaj nuancoj, ĝia timbro, ĝiaj ridoj...Ĝi ĉirkaŭvolvas min, plenigas min kaj mi ne scias, kion mi sentas,sed mi kredas, ke ĝi igas min naskiĝi el cindro.
Vi timus mian voĉon, teruran sononsimilan al la furioza muĝego de la maro.Mi envias tiun, kiu povas diri en vian orelontre belan frazon, kiu movu vin ami!
Via voĉo estas labirinto freŝa kaj plenakiu ĝojigas min samtempe kiam ĝi maltrankviligas.De hodiaŭ mi scias, ke se mi ne satiĝas de via voĉo,neniam mia feliĉo estos plena!