malproksime de vi
proza poemo
Maŝintradukaĵo de la originalo, ankoraŭ ne reviziita de la aŭtoro.
Originalo en la hispana
Malproksime de vi... mi sentas min tro malplena kaj nekompleta. Kaj min angorigas vidi, ke mi povas fari nenion alian krom atendi.
Malproksime de vi... sentante, kiel ĉio perdas la sencon, kiel la vivo fariĝas simpla, sensapora, senkolora. Sentante, ke mi estas superflua en la mondo, se vi ne estas apud mi.
Malproksime de vi... sen kolero, sen kulpuloj, atendante, ke la tempo pasu; ne sciante, kiam mi povos kisi vin denove, por ke vi revivigu mian koron per la tuŝeto de viaj varmetaj lipoj.
Malproksime de vi... atendante vin. Kun trankvilo, kun angoro, kun malĝojo, kun atendo; kun irado kaj venado de sensacioj, sed kun la manoj ligitaj al la montriloj de horloĝo, de tre malrapida horloĝo, kiu komencis mortigi min.
Malproksime de vi... mi estas ombro.
Malproksime de vi mi mortas, amo... kaj mi tiom sopiras al vi!