Letero al Bernabé Hernández Moreno

Bernabé,

Mi havis la ŝancon multe mediti dum ĉi tiu vojaĝo al Masaĉuseco, la lando, kie marŝis moralaj gigantoj, apostoloj de la edukado kaj de la progreso de la usona popolo, kiaj estis Emerson kaj Mann. Kaj en ĉi tiuj meditoj mi konkludis, ke grandaj diferencoj apartigas nian Panamon de la landoj de la unua mondo. La radiko de ĉiuj ĉi tiuj diferencoj estas, laŭ mia opinio, la kulturo: tio estas, la sinteno de la popolo al la laboro, al la teknologia progreso kaj al la disvolviĝo de entreprenoj fare de privataj individuoj. Ni devas helpi nian panaman popolon liberiĝi de la demono de la paternalismo, instrui al ĝi novan sintenon, en kiu la civitanoj ne dependu de la Ŝtato, en kiu la Registaro kreu la bazojn, sur kiuj la civitanoj mem povu konstrui, per sia laboro kaj talento, entreprenojn, kiuj favoru la kreskon de la lando por la bono de ĉiuj.

Mi havas fidon al la popolo, ne tiom pro tio, kio ĝi estas hodiaŭ, kiom pro tio, kio ĝi povas fariĝi per nia nelaca kaj honesta laboro. Mia fido al niaj regantoj, tamen, estas malforta. La popolo estas laca de korupto, de manko de travidebleco kaj de mensogoj. Tial mi kredas, ke necesas novaj viroj kaj virinoj en la publikaj postenoj, kun noblaj idealoj, alta etiko kaj deziro servi. Mi metas mian konfidon en via kandidateco, Bernabé, kvankam mi ne apogas iun ajn politikan partion, ĉar mi kredas, ke vi havas la kuraĝon kaj la moralon por batali kontraŭ la korupto kaj porti Chitré antaŭen. Ni estas multaj, kiuj kredas, ke vi povas fari la diferencon, kiun la popolo de Chitré bezonas ekde antaŭ jaroj. Mi scias, ke vi ne trompos nian fidon. Antaŭen ĉiam!

Via amiko,