indiĝena animo
Maŝintradukaĵo de la originalo, ankoraŭ ne reviziita de la aŭtoro.
Originalo en la hispana
Denaska animobildo de mia indiĝena kontinentomalavaravirganedresebla
Vi sidas sur la varma teropor senŝeli kun bonega zorgola verdajn tavolojn de la ĉiutaga nutraĵokaj samtempe la plej tenerajn tavolojn de mia koroĈu vi ne rimarkis, ke inter viaj manojvi mole knedas - kune kun la maizo -ĉiujn miajn sopirojn kaj esperojn?
Vi klinas vin sur la freŝa bordopor formi per viaj maldikaj fingrojla noblan argilon de vazoĈu vi ne rimarkis, ke per la blankaj manplatojvi zorge formas - kune kun la argilo -ĉiujn miajn kapricojn kaj plezurojn?
Kun pacienco kaj amovi donas formon al la kurboj de via etera vazoLa kurboj de via korpo- vazo muldita de la mano de Dio -estas multe pli belaj!Via figuro estas ondiĝanta ujoel kiu elfluas la eliksiro, kiu frenezigas min
Mia animokial vin timigas la trotado de la invadaj ĉevaloj?Ĉu vi ne scias, ke sen la alveno de la barbarojal la virga tero de la Istmoneniam naskiĝus la nova panama rasobonega relikvujo de popolojde hispana haŭto kun odoro de indiĝena sorĉode hispanaj okuloj kun maŭra rigardode iberaj koksoj kun afrika balancado
Senkulpa animone kuru timigita, ĉar ne estas kion timi!
Sed se vi sopiras rifuĝonvenu al miĉar mi protektos vin inter miaj brakoj