«Elu» inter la plej bonaj infanlibroj de Estonio

Mia amiko kaj kolego esperantisto István Ertl hodiaŭ komunikis al mi la bonan novaĵon, ke la libro «Vida» (en ĝia estona versio, «Elu») estis deklarita hieraŭ unu el la plej bonaj infanlibroj de 2025 de la Estona Centro pri Infanliteraturo (ELK).

Iom da historio:

— Mi verkis la rakonton «Vida» en decembro 1998. Kiel parto de kolekto de rakontoj, ĝi ricevis honoran mencion en la Nacia Premio pri Novelo José María Sánchez de 1999.

— Fari el la rakonto «Vida» ilustritan libron estis la genia ideo de la inĝenierino kaj eldonistino Mónica Mora. Ŝi kreis la unuan eldonon en Panamo en 2021, sub sia eldonmarko Perezoso Editores, kun la belegaj ilustraĵoj de la argentina artistino Margarita Cubino. Ŝi faris ĝin sub la redaktado de Mónica, la arta direktado de Román Flórez kaj la grafika dezajno de Juan Tarté, kun la kunlaboro de Randy Navarro kaj de mi mem.

— Kun la permeso de Mónica kaj Margarita, mi poste en 2024 —sub mia propra eldonmarko Zirie, en tio, kion mi konsideras kunlaboro kun Perezoso Editores— realigis duan eldonon de «Vida», kaj serion da tradukoj en diversajn lingvojn, inkluzive de la esperanta, la germana, la angla, la franca kaj la slovena.

— La traduko en la esperanton, «Vivo», farita de la kuba esperantisto kaj tradukisto Norberto Díaz Guevara kaj de mi, ricevis en 2025 la premion Infanlibro de la Jaro en la Belartaj Konkursoj de la Universala Esperanto-Asocio.

— La tradukisto kaj esperantisto István Ertl, kiu servis kiel revizianto de la rakonto «Vida» por ĝia publikigo en 2025 en la revuo Beletra Almanako, decidis traduki la rakonton en la estonan, kune kun sia edzino, la aktorino kaj kantistino Liina Vahtrik. Ili faris tion en 2025, kiel ekzercon, por ke István praktiku kaj plibonigu sian regadon de la estona, la gepatra lingvo de Liina.

— Kiel pruvo de la utileco de Esperanto kiel pontlingvo, István uzis kiel fonton la version de la rakonto en Esperanto. (István, estante poliglota, uzis ankaŭ kiel referencon —por solvi ajnan dubon— la originalon de la rakonto en la hispana, kaj mi ne scias, ĉu li uzis ankaŭ mian tradukon en la anglan.)

— La rezulto estis «Elu» (2025), presita en Estonio de Laupäev je la kosto de István, kiel lia projekto. Li disdonis ĝin al la librejoj de tiu lando, kiujn mi ne konas. Post kelkaj semajnoj de ĝia publikigo, ĝi ricevis la rekomendan sigelon de la Estona Centro pri Infanliteraturo (aŭ ELK, Eesti Lastekirjanduse Keskus).

— Kaj hieraŭ vespere, tiu sama Estona Centro pri Infanliteraturo, kune kun la Estona Asocio por la Protektado de Infanoj, rekonis ĝin en ceremonio kiel unu el la plej bonaj infanlibroj de la jaro 2025, en ceremonio, en kiu estis rekonitaj aliaj 17 libroj por infanoj kaj 11 libroj por junuloj, elektitaj el pli ol sepcent konsiderataj libroj.

Mi dankas la Estonan Centron pri Infanliteraturo pro ĉi tiu rekono. Mi dankas Istvánon kaj Liinan, kaj gratulas ilin pro la rekono de ĉi tiu bela persona projekto de ili, publikigi «Vida»n en Estonio. Kaj mi dankas ĉiujn, kiuj havis ion komunan kun «Vida» en la pasinteco, precipe Margarita Cubino, Mónica Mora kaj Norberto Díaz Guevara, kies spurojn oni povas percepti —apud tiuj de István kaj Liina— en «Elu».