Genio!
Maŝintradukaĵo de la originalo, ankoraŭ ne reviziita de la aŭtoro.
Originalo en la hispana
Kun la rimarkinda escepto de la ludoj de la Mondpokalo, mi ne amas televidatan futbalon. La Hispana Ligo, ekzemple, min lasas indiferenta. Tamen, la genio havas nekonfuzeblan ekbrilon, kiun eĉ la profanoj kiel mi klare distingas.
En matĉo de Barcelono kontraŭ Villarreal, Ronaldinho faris golon, kiu estas evidente ĉefverko, eble — laŭ mia modesta opinio — unu el la plej belaj goloj de la historio.
Troviĝante je kelkaj coloj de la ofsajdo, li ricevis longan pason, kiun li haltigis per la brusto. Turniĝante eksteren, Ronaldinho pafis la pilkon al la golejo per duonbicikla piedbato, levante ĝin super la defendanton kaj metante ĝin ĝuste inter la manojn de la golejulo kaj la horizontalan stangon.
Ronaldinho ne povis vidi la golejon, kiam li piedbatis, nek povis scii la movojn de la defendanto kaj la golejulo. Sed lia turniĝo en la aero, en la direkto kontraŭa al tiu, kiun la prudento indikus, havas tian gracion, tian elegantan simplecon, ke ĝi laŭte denuncas, ke ĝi estas verko de majstro. Mi neniam antaŭe vidis tiel spektaklan golon.
