Fahrenheit 9/11
Maŝintradukaĵo de la originalo, ankoraŭ ne reviziita de la aŭtoro.
Originalo en la hispana
Al tiu, kiu ne spektis la filmon Fahrenheit 9/11, mi rekomendas, ke iru kaj spektu ĝin. Bone meritas Michael Moore la Oran Palmon de Cannes, ĉar li kuraĝis fari dokumentan filmon de tia kalibro, kun tiel severaj kaj brilaj kritikoj, en ĉi tiu epoko, kiam en Usono kritiki la Prezidanton estas konsiderata de tiuj, kiuj havas la potencon, kiel perfido kontraŭ ĉio, kion la usona popolo konsideras bona, nobla kaj sankta. Kritiki la registaron povas havi hororajn sekvojn pro la totalismaj povoj de la Patriot Act, en plena malfortigo de la so-called “usona spirito”, kiel denuncas hodiaŭ la ĉefartikolo de New York Times (Interrogating the Protesters). Ke Bush ankoraŭ hodiaŭ havas la subtenon de 50% de la voĉdonantaro, same kiel li havis en 2000, estas pruvo, ke la statistiko funkcias: la duono de la loĝantaro estas pli stulta ol la averaĝo.
