Melkante la teruron

Putin, laŭ la plej bona stilo de Bush, profitas la ŝokon de la teroratako en Beslan por akapari pli da politika povo en areoj ne rilataj al kontraŭterorismo. Mi esperas, ke la rusoj ne lasos sin trompi per tio. La mondo ne bezonas, ke Rusio submetiĝu al la povosoifo de retrograda kaj kontraŭdemokratia politikisto kiel Putin.

Esprimante sian zorgon pri tio, Colin Powell (kiu jam jarojn suferas de selektema blindeco) diris, ke li komprenas la neceson batali kontraŭ la terorismo, sed ke tio devas esti farata sen foriĝo de la demokratio. Mi kunhavas lian opinion, kaj mi invitas lin ripeti la mesaĝon al sia propra registaro, por vidi ĉu ili forigos tiun kontraŭliberecan monstraĵon, kiun ili nomis Patriot Act.

La vicprezidento Cheney ne restas malantaŭe: li atingis la limon de la senhonteco, kiam li insinuis, ke se en novembro venkos John Kerry, Usono suferos alian teroratakon pli malbonan ol tiu de 2001. Se ĝi englutos tiun rakonton, la nordamerika popolo perfidus sian historion de batalo por la libereco, manipulita per la fetiĉo de la timego antaŭ la teroro, fare de malhelaj personoj kiel Dick Cheney (kies nomo priskribas lin perfekte).

Benjamin Franklin diris, ke tiuj, kiuj rezignas pri sia esenca libereco por akiri iom da provizora sekureco, meritas nek liberecon nek sekurecon. Usono malrapide transformiĝas en kvazaŭ-totalisman ŝtaton preta interŝanĝi sian radikaron de realaj liberecoj kontraŭ kelkaj fragmentetoj da iluzia sekureco. Se John Kerry ne eliros el sia mumia stuporo, se li ne rememoros la signifon de la vorto ‘kuraĝo’ (kies sinonimo, por multaj, estis lia nomo en la sepdekaj jaroj), li perdos la elekton kaj igos la mondon suferi aliajn kvar jarojn da kromanjona Bushismo.