Dubinda inteligento
Maŝintradukaĵo de la originalo, ankoraŭ ne reviziita de la aŭtoro.
Originalo en la hispana
En sia parolado de la 5-a de februaro 2003 antaŭ la Konsilio de Sekureco de la Unuiĝintaj Nacioj, Colin Powell priskribis la situacion de la amasdetruaj armiloj en Irako tiel, ke la danĝero ŝajnis baldaŭa. Tamen la Unuiĝintaj Nacioj ne donis sian subtenon al la tuja milito, ĉar ili opiniis necese elĉerpi la vojon de diplomatio kaj inspektadoj, ĉar la inspektistoj spertaj pri ĉi tiuj armiloj ne havis sufiĉan tempon por fini sian laboron en Irako.
La manko de subteno de UN ne estis obstaklo por ke la Bush-administracio, kune kun nur kelkaj nesignifuloj, entreprenu sian krucmiliton kontraŭ ventmuelejoj en Irako. Unu jaron kaj dek mil mortintojn poste, sen esti trovinta eĉ unu solan amasdetruan armilon kaj mortvundinte la aŭtoritaton de la Unuiĝintaj Nacioj por solvi internaciajn konfliktojn, la Bush-administracio komencis iom post iom eltiri sin el la embaraso.
Hieraŭ Colin Powell rekonis, ke lia atesto pri la ebleco, ke Irako uzus moveblajn laboratoriojn por biologiaj armiloj, “estis prezentita al li [...] kiel la plej bona informo kaj inteligento, kiun ni havis”, sed “nun ŝajnas, ke ne estas la kazo, ke tiu informo estis tiel solida”. Se ili estus malpli superbaj, ili povus diri la samon per malpli da vortoj: “ni fuŝis”.
La usonanoj havas terminon por la informo, kiun kolektas iliaj spionoj, sed kiu ne estas fidinda: “questionable intelligence”, kiun ni povas traduki kiel “dubinda inteligento”. Estas kurioze: nun la sama termino estas uzata de kelkaj, kiel la komediisto Jay Leno, por priskribi Bush mem.