Fiku vin!
Maŝintradukaĵo de la originalo, ankoraŭ ne reviziita de la aŭtoro.
Originalo en la hispana
Meze de la panama ĝangalo ekzistis eta hispana fortikaĵo, centojn da jaroj aĝa, kiu silente ripozis inter lianoj. Kiel ĉiu historia loko, ĝi estas netaksebla nacia monumento. Ĉu estas? Estis! La konstruistoj de la Kanalo detruis ĝin, ĉar la fortikaĵo — kun malmulta konsidero por la planoj de la Kanalo — baris al ili la vojon. Post kiam oni dinamitis ĝin, la eta fragmentigita fortikaĵo estis uzata kiel ŝtonrubo por plenigi truojn.
Ĉe la sudorienta ekstremo de la Duoninsulo Azuero, kiel bela diamanto pendanta de la kolo de giganto, la belegega Insulo Iguana sidas, banata de kristalaj akvoj. Koralaj rifoj kreskis dum milionoj da jaroj sur ĝiaj deklivoj, farante ĉirkaŭ ĝi punton de vivo de nekompara belegeco. Milionoj da jaroj estis necesaj por ke ĝi formiĝu. Sufiĉis kelkaj tagoj por ke la gringoj detruu la plimulton, en celpraktikado de siaj novicaj pilotoj, dum la 2-a Mondmilito, tiel per konvenciaj eksplodaĵoj kiel per kemiaj armiloj.
Eble iu diros, ke tio estas afero de la pasinteco, sed ĝi ne estas. Sufiĉas rememori, ke la Suda Komando provis kemiajn armilojn en siaj instalaĵoj en Panamo.
La meksikanoj ne restas malantaŭe: PYCSA asfaltis la arkeologian lokon, kiu (same kiel la senatenta fortikaĵeto) obstine baris ĝian vojon al la Norda Koridoro, kiu estas konstruata tra Nacia Parko.
Ekzistas ankaŭ bonaj aferoj. Dank’ al la Smithsonian-Instituto pri Tropika Esploro, la faŭno kaj flaŭro de la panama pluvarbaro kaj la loko Juan Díaz estas serioze studataj.