La vespoj en la nesto
Maŝintradukaĵo de la originalo, ankoraŭ ne reviziita de la aŭtoro.
Originalo en la hispana
Antaŭ du tagoj, la leĝdonantino Haydée Milanés de Lay, pri kiu la elekta prokuroro Gerardo Solís enketas pro supozata aĉetado de voĉoj en Darieno, minacis “malfermi skatolon de Pandora kaj vespan neston, se la persekutado daŭros”. Ŝi sugestis, ke la partioj PRD kaj Arnulfista parolu inter si por eviti alian skandalon kiel tiu de la kazo CEMIS. Ĉi tiuj vortoj de Milanés estigis en mi plurajn demandojn.
Unue, se Milanés estas senkulpa pri tio, pri kio oni akuzas ŝin, kial ŝi kontraŭas la enketon? Por ke ŝia nomo eliru pura, estas nenio pli bona ol kompleta enketo, en kiu montriĝu, ke la akuzo kontraŭ ŝia persono estas tute falsa.
Due, kial Milanés rifuĝas al formo de ĉantaĝo? Mi nomas ĝin ĉantaĝo, ĉar minaci preni rimedojn, se oni ne faras tion, kion ŝi petas, ne povas esti nomata alimaniere. Ne konvenas al honestaj homoj uzi ĉantaĝon por haltigi enketon kontraŭ si.
Trie, ĉu Milanés sugestas, ke la skandalo de la kazo CEMIS efektive rezultis el koruptaj agoj? Tio konfirmus la impreson de granda parto de la loĝantaro.
Kvare, Milanés implicite akceptas, ke ŝi persone scias pri alia kazo de korupto, sed de la grandeco de la kazo CEMIS, kaj ke ŝi ankoraŭ ne diskonigis ĝin. Kial ŝi ne prezentis sian denuncon pri tiu kazo al la kompetentaj aŭtoritatoj? Estas la devo de ĉiuj publikaj oficistoj denunci al la aŭtoritatoj la kazojn de korupto, kiujn ili konas, kaj se ili ne faras tion, ili fariĝas komplicoj de la krimo. En ĉi tiu momento, Milanés publike kompromitis sian nomon, ĝis ŝi denuncos la koruptokazon, kiun ŝi konas.
Kvine, ĉu ne estas la respondeco de la Publika Ministerio esplori, pri kiu kazo Milanés parolas en sia minaco? Ĉu ili ne devus komenci enketon meminiciate por klarigi ĉi tiun aferon?
Mi havas pli da demandoj ol respondoj, ĉar mi ne estas sperta pri juro. Al tiuj, kiuj ja estas, decas respondi al ĉi tiuj zorgoj.
Laŭ mia opinio, en la kazo CEMIS la leĝo estis mokita. Ŝajnas, kvazaŭ la tri organoj de la Ŝtato kaj la membroj de la opozicio konspiris por balai la pecetojn de la justeco sub la tapiŝon, kie ili restas ĝis hodiaŭ, kune kun tio, kio restis de la digno, kiun iam havis la registaro de nia lando. Io diras al mi, ke ĉi-foje okazos la samo: la aŭtoritatoj (ĉu implikita partio?) rigardos aliflanken, kaj denove ignoros tion, kio estas tute evidente la konfeso de krimo kontraŭ ĉiuj panamanoj.
Tamen, mi ne perdas la fidon, ĉar mi scias, ke ekzistas ĉioscia Dio, kies leĝo de eterna justeco staras super nia korupta sistemo, por kiu la vespoj en la nesto estas evidentaj, eĉ se Milanés ne malkovros ĝin.
Notoj
Ĉi tiu artikolo estis publikigita en la rubriko Leteroj de legantoj de la ĵurnalo La Prensa la 14-an de junio 2004, sub la titolo “Mi ne perdas la fidon”.
